محسن چاوشی: من از درد خوزستان درد می‌کشم

واکنش محسن چاوشی به وضعیت خوزستان

محسن چاوشی: من از درد خوزستان درد می‌کشم

رسانه نوا – محسن چاوشی با انتشار متنی در صفحه شخصی خود نسبت به مشکلات این‌روزهای استان خوزستان، واکنش نشان داد.

محسن چاوشی خواننده در صفحه شخصی خود در فضای مجازی برای خوزستان و مشکلاتی که برای این دیار پیش آمده‌است، یادداشتی را منتشر کرد. او در صفحه شخصی‌اش نوشت: ‌

«بحث و موضوع خوزستان، آنقدر تکراری شده و آلوده به اغراض مختلف سیاسی و… که آدم نمی‌داند واقعا چه بگوید. خوزستان اما یک مساله سیاسی نیست. یک مساله انسانی است و انسان را مدام نمی‌شود با سیاست و جناح‌بازی‌های مغرضانه فدا کرد. حال خوزستان خوب نیست. یکی از غنی‌ترین استان‌های کشور، اینطور باشد شرمساری‌اش برای کیست؟ با مقصرجلوه دادن این یا آن دردی از تن خوزستان رنجور و مهجور، مظلوم و سربلند اما مغرور کم می‌شود؟ نه. حرف بزنیم، می‌شود شوآف. حرف نزنیم، می‌گویند سکوت کرده مصلحت اندیش است.

من درد می‌کشم از درد خوزستان. از درد هرکجای ایران. هر زمان. هر وقت. هر جا. هر گوشه‌ای از این وطن که دردش بیاید، یک گوشه از وجود من می‌لرزد… این هوا و این نارسایی‌ها حق هیچ کدام از مردمان این سرزمین نیست. گاهی وقت‌ها فکر می‌کنم هر مساله‌ای در این کشور، فقط سوژه‌ای برای صفحه‌های مجازی شده و تیترهای اول روزنامه‌ها و… ولی آن‌ها که در خوزستان زندگی می‌کنند می‌دانند که دیده شدنِ درد خوب است، اما از آن بهتر درمان کردن، یا حداقل تلاش برای درمان کردن است. این کاری است که باید شود.

مطرح کردن دردها کار اشتباهی نیست. درست است. اما کافی نیست. خوزستان و مردمش به گردن این کشور و مردمانش حق دارند. این را هزار بار گفتم. اما در این سال‌ها چه کردیم برای این خاک و مردمانش که…. خوزستان به ما نیاز ندارد آنقدر که ما به خوزستان نیاز داریم. ما بیشتر از خوزستان به خوزستان نیاز داریم. اگر حرف نمی‌زنم از مصلحت‌اندیشی نیست، از تکرار و بی‌نتیجه ماندن حرف، عاجزم.»

یک دیدگاه

عباس

بدبختی کشور ما این است که مرمان ما ملیت و وطن خود را فراموش کردند و همه در چند شهر بزرگ جمع شدند و از همه مهمتر اینکه همه حریص مادیات شدند و اطلاً به فکر وطن و شهر و روستا ویا ولایت خود نیستند. با فراموشی ملیت، هویت اصلی فراموش میشود و این است که به جز چند شهر مابقی شهرهای کشور به درجه دو و سه تبدیل شده و هیچ شخصی که کمی وضع مالی بهتری دارد، هرگز حاضر به بازگشت به موطن خود نیست. در کشورهای دیگر افراد ثروتمند را در تمام شهرها میبینید ولی در ایران ثروتمندان فقط در پنج شهر حاضر به زندگی هستند و این امر باعث میگردد که دیگر شهرها هرگز رشد نکنند. همین آقای چاوشی هرگز حاضر به برگشت به شهر خرمشهر نیست با وجود اینکه میتواند کار خود را به خوبی در آنجا انجام دهد و متاسفانه فقط خود را خوزستانی میداند و حاضر به کوچکترین قدمی برای شهر خود نیست. البته نه فقط ایشان که در تهران حداقل 12 میلیون نفر مانند ایشان زندگی میکنند. بدبختب ما به جایی رسیده که تهرانی بودن افتخار و شهرستانی بودن را ننگ میدانند و حتی افرادی با لحجه شیرین شهرشان خود را تهرانی معرفی میکنند.