مروری بر آلبوم The Laughing Apple اثر یوسف اسلام

رسانه نوا - نقاط قوت حرفه‌ی هنرمندان گاهی اوقات آنها را بر آن می‌دارد که با علاقه به گذشته نگاه کنند و یوسف، هنرمندی که در دهه‌ی هفتاد میلادی با نام کت استیونس به شهرت بین‌المللی رسید نیز از این قاعده مستثنی نیست.

  • نام آلبوم: The Laughing Apple
  • آهنگساز: کت استیونس
  • سال انتشار: 2017
  • ترانه سرا: کت استیونس
  • ناشر: Cat-O-Log Records/Decca Records
  • سبک: راک
8.52
مجموع رای نوا
0.0
مجموع رای کاربر

ثبت رای

مروری بر آلبوم The Laughing Apple اثر یوسف اسلام

رسانه نوا – نقاط قوت حرفه‌ی هنرمندان گاهی اوقات آنها را بر آن می‌دارد که با علاقه به گذشته نگاه کنند و یوسف، هنرمندی که در دهه‌ی هفتاد میلادی با نام کت استیونس به شهرت بین‌المللی رسید نیز از این قاعده مستثنی نیست. سال ۲۰۱۷ در واقع پنجاهمین سالگرد موفقیت ترانه‌ی I Love My Dog در جدول‌های بریتانیا است. یوسف در آلبوم جدیدش، The Laughing Apple، آشکارا نگاهی به گذشته دارد، اما چشمان باتجربه او همچون فیلتری در پس این نگاه هستند. در این آلبوم یوسف دوباره با پاول سموِل اسمیت که تهیه‌کننده‌ی بهترین کارهای کت استیونس در دهه‌ی هفتاد است و اِیلِن دیویس، گیتاریستی که گیتار اکوستیک‌اش برای آن روزها حیاتی بود گرد هم آمده‌اند.

یوسف در کنار ساخت قطعات جدید تعدادی از ملودی‌های قدیمی‌اش را هم برای این آلبوم بازسازی (که شامل قطعات Northern Wind، I’m So Sleepy و قطعه‌ی هم‌نام آلبوم می‌شود) و برخی از کارهای ناتمامش را هم به نوعی احیا کرده است (مثلا قطعه‌ی “You Can Do [Whatever]” به زمانی برمی‌گردد که او برای فیلم Harild & Maude قطعاتی را نوشته بود اما به لحاظ زمانی به فیلم نرسید).

دور از انتظار نبود که آلبوم The Laughing Apple به کارهای مورد علاقه‌ی کت استیونس کوچکترین شباهتی ندارد. آلبوم‌هایی مثل Tea for the Tillerman و یا Teaser and the Firecat، با این حال این آلبوم آشکارا اثر هنرمندی جاافتاده‌تر و باتجربه‌تر است و این کیفیت در قطعه‌ی جدید او در این آلبوم به نام Grandsons به‌وضوح مشهود است. این ترانه در واقع چیزی را بازتاب می‌دهد که روزی تخیلات مرد جوانی بوده و حالا واقعیت زندگی یک پیرمرد است. هرچند یوسف نمی‌تواند مثل قبل نت‌های بالا را بخواند اما ساز او همچنان عالی است و تنظیم ملایم آلبوم کاملا مناسب حال ملودی‌ها است.

حتی زمانی‌که خواننده کلامی ندارد و در کنار موسیقی حرفی درباره‌ی سرنوشت نمی‌زند، زیرمتنی معنوی در بسیاری از ترانه‌ها حس می‌شود؛ ترانه‌ی See What Love Did To Me به‌وضوح درباره‌ی هر دو عشق انسانی و الهی است و ترانه‌ی Don’t Blame Them و ترانه‌ی هم‌نام آلبوم را کاملا می‌توان به عنوان یک افسانه دید و نه فقط یک قطعه‌ی پاپ.

آلبوم The Laughing Apple به نوعی می‌تواند یک سازش یا نقطه‌ی تلاقی در نظر گرفته شود. چرا که از طرفی آلبومی برای هواداران قدیمی کت استیونز است و از طرفی هیچ لحظه‌ای در آن یافت نمی‌شود که از مسئولیت‌پذیری و صمیمیت یوسف ذره‌ای کاسته شده باشد و این درهم‌آمیزی حال و گذشته راضی‌کننده‌ترین آلبوم یوسف را از زمانی که به عرصه موسیقی پاپیولار بازگشته رقم می‌زند.

بدون دیدگاه

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.