بررسی آلبوم The Next Day از David Bowie

رسانه نوا - هیچکس در این اوضاع و شرایط فعلی از «دیوید بوئی» (David Bowie) انتظار چیزی را نداشت چه برسد به اینکه با انتشار بهترین آلبوم این خواننده در ۳۰ سال گذشته نیز مواجه شود.

  • نام آلبوم: The Next Day
  • نام هنرمند: David Bowie
  • سال انتشار: 2013
  • ترانه سرا: David Bowie
  • ناشر: Columbia Records
  • سبک: راک
7.7
مجموع رای نوا

بررسی آلبوم The Next Day از David Bowie

رسانه نوا – هیچکس در این اوضاع و شرایط فعلی از «دیوید بوئی» (David Bowie) انتظار چیزی را نداشت چه برسد به اینکه با انتشار بهترین آلبوم این خواننده در ۳۰ سال گذشته نیز مواجه شود.

پس از انتشار آلبوم “Reality” و لغو تور ۲۰۰۳ و متعاقب آن ناپدید شدن این خواننده از صحنه موزیک حتی بزرگترین طرفداران همیشگی موسیقی راک نیز به این نتیجه رسیده بودند که او به انتهای حرفه خوانندگی خود رسیده است. «دیوید» به ندرت در انظار عمومی ظاهر می شد و هیچ شایعه ای هم در خصوص آلبوم جدید یا چیزی از این دست در میان نبود.

وقتی «بوئی»  در ۶۶ امین سالگرد تولدش اعلام کرد که ۲۴ امین آلبوم استودیویی وی با نام «روز بعد» (The Next Day) آماده انتشار است همه طرفداران سورپرایز و خوشحال شدند. به راستی چگونه شخصی مثل «بوئی» یک آلبوم کامل را بدون خبردار شدن کسی آماده و ضبط کرده است به خصوص در دوره ای که هر روز روزنامه ها محرمانه ترین عکس ها و اسرار افراد مشهور را منتشر می کنند؟ جواب: هر چه که باشد این شخص «دیوید بوئی» است. «بوئی» بازگشت بزرگ خود را در “The Next Day” با ۱۴ آهنگ به نمایش می گذارد. 

“The Next Day” آلبومی بی نقص نیست. این آلبوم کمی بیش از حد طولانی است و بعضی از آهنگ ها جهت و تمرکز مشخصی ندارند. اما به هر حال این آلبوم بهترین کار «بوئی» از زمان آلبوم “Let’s Dance” است که در آن «بوئی» خود را به شکل یک خواننده شیک درآورده بود. آلبوم “Let’s Dance” در آن زمان پرفروش ترین آلبوم این خواننده شد. در آلبوم “The Next Day” هیچ پرسونای مشخصی از طرف بوئی ارائه نشده است. البته اصولاً او به سال های بسیار خلاقانه خود در موزیک نگاه دارد زمانی که او و تهیه کننده کارهایش «تونی ویسکونتی» یک سری آلبوم الکترونیکی خلاق و پیشگامانه را در اواخر دهه ۷۰ ارائه کردند. در این آلبوم نیز با کمک ویسکونتی او از همان فرمول استفاده می کند. 

اولین آهنگ با نام “The Next Day” که هم نام آلبوم است از آن نوع آهنگ هایی است که مانند آهنگ های آلبوم چهاردهم او “Scary Monsters” است. گیتارهای پر سر و صدا و درامز رژه های نظامی که تداعی گر یک رویداد ویران گر قریب الوقوع است. در جایی از آهنگ دیوید بوئی به طرزی معاندانه و در عین حال واقع گرایانه این طور می خواند: «این منم، هنوز کاملاً نمرده ام». این یک حرکت متکبرانه است که در بهترین آهنگ های آلبوم نیز ادامه می یابد. در آهنگ دوم آلبوم یعنی “The Stars (Are Out Tonight)” او مانند بعضی از کارهای قبلی فضایی خود به شکل یک آدم فضایی ظاهر می شود. پس از سال ها ظاهر شدن و دنبال کردن آن راه افسانه ای و متعاقب آن اجتناب از این روند دیوید بوئی مجدداً در آلبوم “The Next Day” آن مسیر بوئی افسانه ای را ادامه می دهد و به همین دلیل این آلبوم به سبک و سیاق دیوید بوئی همیشگی نزدیک تر است. او با صدایی گیرا و پر احساس که به تدریج اوج می گیرد در آهنگ “Where Are We Now?” از تجارب زندگی گذشته می خواند و در آهنگ آخر یعنی “Heat” در یک فضای تلخ یک داستان گیرا را با قدرت بیان می کند و آلبوم به انتها می رسد. او در این آلبوم از تمام تجارب حرفه خود استفاده نموده تا چیزی را بگوید که فقط از عهده «دیوید بوئی» برمی آید.

منبع: Spin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

امتیاز دهی

برای ثبت رای باید ابتدا وارد شوید.